Hoe mooi is Italië? Eigenlijk een moeilijke vraag want wat is mooi? Hou je van oude steden, juist kleine oude dorpjes, landschappen, oude tempels, bergen, strand, zee, mooie grote meren waar het kan spoken, rijkdom, armoede, vulkanen, onontdekte gebieden, architectonische hoogstandjes, aquaducten, tradities, kapot asfalt, van de hitte zinderende valleien, grote rivieren of…….. als je iets van dit mooi vindt, kom je uit in dit waanzinnig mooie land. Zelf wonen wij in een fantastisch mooie omgeving welke rijk is aan tradities, cultuur, oudheden, lekker eten en natuurlijk ook zalige mooie volle rode wijnen. We hebben het over de Romagna, onderdeel van de “regione” Emilia-Romagna welke in 1870 is gevormd en 1 van de 20 regiones van Italië vormt. Nou mag Emilia Romagna niet en Romagna Emilia niet, maar dat leggen we een andere keer uit.

Het is uiteraard erg leuk om ergens te wonen, maar van de mooie lucht en vergezichten kan niemand leven, met andere woorden we werken. Wij werken bijzonder graag omdat hetgeen wat wij doen een zeer bijzonder leuke bezigheid is. Wij promoten de Romagna in het buitenland. Wij doen dit niet alleen maar uiteraard ook samen met onze leveranciers, dat is bijvoorbeeld 1 van de leuke dingen: leveranciers bezoeken. Zo kom je achter de productiemethoden welke er gehanteerd worden, de eeuwenoude tradities, de zuivere ingrediënten welke er gebruikt worden en de enorme passie voor het eindproduct. Aan het einde van het bezoek komt er een bijzonder leuke bijkomstigheid: het proeven.

Vroeger toen wij nog op vakantie gingen, at ik niet alles wat ze me voorschotelden, en al zeker geen pasta, zijn ze gek geworden die Italianen. Naarmate ik een beetje ouder werd is dat gedrag aangepast, en tegenwoordig eet ik alles wat er maar op m’n bord komt, met 1 uitzondering en dat is hele olijven. Ik lust wel olijventappenade, olijven in stukjes door de koude pasta salade of op de pizza, olijfolie is goddelijk, maar zo’n ding in 1 keer in je mond stoppen, dat lukt me nog niet, niet vanwege het formaat, ik heb een redelijk grote mond, maar puur vanwege de smaak. Wellicht veranderd dit gedrag in de toekomst ook nog, je bent ten slotte nooit te oud om te leren eten.

Terug naar het proeven, want of het nou ingemaakte groenten onder olijfolie zijn, een tongstrelende wijn, visproducten, heerlijke pittige salami’s of andere vleesproducten, altijd is het lekker. Wat ook zeer leuk is is het feit dat de producenten trots zijn op hun product, maar ook op de producten van collega’s. Zo komt het vaak voor dat je via een vast contact in contact komt met een andere wijnboer bijvoorbeeld. Deze onbekende wijnboeren zijn eigenlijk het leukst, vaak zijn het kleie bedrijven, zonder massaproductie maar waar wijnen gemaakt worden dat je ervan achterover slaat. Het proeven gebeurt vaak in de cantina, samen zitten we dan met de familie daar aan een mooie oude grote tafel, hond Weinstein op de grond want die lust ook wel een glaasje maar het is niet iedere dag feest, we snijden salami’s aan, eten een stuk overheerlijke Fossa kaas, en dan genieten. De parels glijden over je tong, je innerlijk wordt verwarmd, je gedachten dwalen af, je blik glijdt over de heuvels van de Romagna, je vrouw kijkt je met glinsterende ogen aan, dat is pas mooi.

A presto,

Ed