Afgelopen donderdagavond gingen wij met onze vrienden Hans en Mip eten op het kasteel in Sorrivoli. Carolina nodigde ons uit om naar het Festa della famiglia te komen dat zondag zou plaats vinden. Het Festa della Famiglia vindt 1 x per jaar plaats en wordt georganiseerd vanuit de kerk, door Don Pasquale dus. Alle inwoners van het dorp Sorrivoli zijn uitgenodigd om deel te nemen aan de lunch die plaats vindt op het kasteel.

Gisteren was het dus zover; La Festa della Famiglia. We werden door Don Pasquale persoonlijk naar onze tafel gebracht. Ik moet zeggen dat ik onszelf best een beetje voelde zitten, zo als nieuwe (en enige buitenlandse) bewoners. We waren dan ook een behoorlijke bezienswaardigheid voor een heleboel Sorrivolezen. Ook wij zagen een voor ons heleboel onbekende gezichten. Een aantal mensen kwamen nieuwsgierig kennis maken met ons en informeren hoe het ons bevalt in Sorrivoli, waarop wij uiteraard antwoordden dat het ons uitstekend bevalt in Sorrivoli. Wij zaten aan tafel met de gewezen directeur van het conservatorium van Cesena, zijn vader en vrouw. Als je haar de hond uit ziet laten dan moet je altijd hard lachen; stel je een vrouw voor van ongeveer 1.50 meter lang, slank en altijd een knalkleur baret op haar hoofd die hun hond Adriana uitlaat, een Sint Bernard van een dikke 80 kilo. Echt een bezienswaardigheid. Verder zat de familie Brini bij ons aan tafel. Zij zijn de eigenaren van de Bed & Breakfast Il poggio degli ulive, een oud pand dat ze werkelijk schitterend verbouwd hebben. Dit huis hebben zij gekocht van Maria die tegenwoordig zelf in het nieuwgeboude huis naast de familie Brini woont. Maria werd gisteren 100. Uiteraard werd ze toegezongen door het hele dorp en gefotografeerd en gefilmd door een heleboel mensen. Het moment dat ze werd toegezongen was echt een schitterend en ontroerend moment, ze genoot zichtbaar van alle aandacht. Verder had Alvaro (de eigenaar van het barretje en alimentari, onze supermarkt) een gedicht geschreven voor Don Pasquale dat hij zelf voordroeg. Dit voordragen ging niet geheel zonder horten en stoten en zorgde dus voor de nodige lachsalvo’s. Gegeten hebben we ook; en hoe! Heerlijke crostini vooraf, gevolgd door passatelli in brodo. Passatelli zijn sliertjes gemaakt van paneermeel, parmezaanse kaas en ei, superkort gekookt in bouillon. Zalig! Daarna kwam de lasagna, ook erg lekker. Als hoofdgerecht kwamen er grote schalen met gegrild vlees. Kortom, het was een supermaaltijd.

Het was voor ons de eerste keer dat wij deelnamen aan La Festa della Famiglia di Sorrivoli, en we voelden ons in het begin best een beetje opgelaten zo als vreemde eenden in de bijt. Maar Sorrivoli zou Sorrivoli niet zijn zonder zijn bewoners; mensen die ervoor zorgen dat je je thuis voelt en bovendien zeer welkom.