Als u denkt wat is er aan de hand met de blog, hier de uitleg…….

Wij wonen hier in Sorrivoli erg fijn, midden in de heuvelen van het uitgestrekte Romagna, een erg mooi gebied in Italië, veel lieve mensen en natuurlijk lekker achterop gesteld qua technieken. Nou vinden wij dat totaal niet erg, sterker nog we vinden het fijn. Sinds 1985 is hier pas stroom voor iedereen aangelegd, gas komt uit gastanks onder de grond, er is een zeer kleine supermarkt en een barretje. De supermarkt is altijd open, behalve op donderdag. Dus hoe kerst, pasen of welke feestdag ook valt, altijd open behalve op die ene donderdag. In deze supermarkt kan je alles krijgen, van mooie verse groentes, melk, nagelschaartjes, gedroogde vis, rollen tape, kaarsen voor op het kerkhof, water, wijn, buskaartjes etc. De eigenaars van het supermarktje zijn ook de eigenaren van het barretje, Alvaro en Pia heeten ze. Wat nou te doen als je toch op donderdag je verse spulletjes wil….gewoon je gaat naar het barretje, opent de verbindingsdeur c.q. tussendeur en je staat in de "gesloten" supermarkt, welke op deze manier dus 7 dagen per week open en bereikbaar is. Daar gaat dit korte stukje om, bereikbaarheid. Wij vinden het echt niet erg dat er geen glasvezelkabels hier naar binnen lopen zodat we op een zondagavond wel de beschikking hebben over 741 tv kanalen, wij vinden het niet erg dat soms de stroom uitvalt (gewoon kaarsje aan, glaasje wijn pakken of naar het restaurant gaan want gedeelde smart is halve smart) en het voor die dag erbij laten want wat moet je anders. Dus niet gelijk de volgende dag naar de plaatselijke stroomboer bellen en op hoge poten je geld terugeisen omdat je wel op de hele zondagavond geen e-mail tot je beschikking had (of die tig tv kanalen), en je dus geen sociaal netwerk tot je beschikking had, man wees blij dat je de rest van de werled een avond niet hoort of kan bereiken. Maar goed, hier geen glasvezel, maar er cirkelen wel (en volgens Noord-Korea sinds gisteren alweer 1 nieuwe), satellieten rond de aarde. Van die satellieten moeten wij het hebben, want van zo’n ding hebben wij onze internet verbinding. Wij werken met internet, via dit versturen wij onze dingen en verdienen we onze centen om hier lekker de rest van ons leven te kunnen blijven wonen, op zich simpel. Nou wil het zo zijn dat de satelliet het bijzonder vaak laat afweten, misschien een oude windows versie, geen biodiesel, dus uit de lucht gehaald vanwege het Kyotoverdrag, wij weten het niet, maar we worden er wel eens een beetje simpel van. Vandaar dat we zo weinig bloggen, niet dat de inspiratie ontbreekt, maar omdat we niet kunnen uploaden (modern woord voor zo’n dorpje toch?). Dus als er geen nieuw berichtje verschijnt, geen paniek, we zijn alleen maar uit de lucht.

Vanmorgen zagen wij tot onze blijdschap dat we weer een signaaltje hadden, dus maar gelijk dit bericht de wereld inslingeren…we hebben nu ook nog stroom namelijk. We zagen wel dat een een stapel mb’s met oude mail onze kant op komen, dus misschien zit er wel een berichte van u tussen….hopen dat het vanavond binnen is. Mocht dit bericht u bereiken, dan vinden we dat zeer fijn en we hopen van ganser harte dat u deze mening met ons deelt.

Misschien a presto!

Ed

PS: geen foto bijgevoegd, want we gaan het lot niet tarten natuurlijk.